Skok w dal
Skok w dal jest następną konkurencją w lekkoatletyce. Polega ona na skoczeniu jak najdalej się da do piaskownicy. Piaskownica jest zazwyczaj długa na dziesięć metrów, ponieważ bardzo mało0 osób potrafi doskoczyć nawet do dziewięciu metrów. Przed skokiem zawodnik nabiera rozpędu, który sam sobie wymierza. Podczas rozbiegu zawodnik musi nabrać jak największej prędkości, aby wybić się ze specjalnej deski, której nie można przekroczyć, ponieważ skok zostanie uznany za nieważny. Miejsce, w którym bierze rozbieg zawodnik nazywa się bieżnią. Na bieżni podczas biegu zawodnika nie może być żadnych zanieczyszczeń to znaczy żadnych śmieci trawy czy piasku, który może zagrażać zawodnikowi. Niejednokrotnie zdarzało się, że podczas biegu zawodnika bieżnia nie była dobrze oczyszczona z piasku i zawodnik biegnący z dużą prędkością poślizgną się i upadł. W tej konkurencji najpotrzebniejsze są nogi, dlatego też sportowcy bardzo ciężko pracują, aby je wzmocnić na tyle żeby mogli skakać bardzo daleko. Wiele przysiadów ze sztangą na plecach czy tak zwany jumping dają rezultaty. Te dwa ćwiczenia są najczęściej wybieranymi ćwiczeniami przez trenerów, którzy trenują ich, aby zawodnicy osiągali jak największe osiągnięcia.